Wodoryt

przy ogarku
rozpłomieniam
wodoryt

słońce nocy
na dziewiczych licach
róży
pąsowieje



Biegnę

Biegnę do Ciebie w Twych włosach
po nitkach zapachu
a każdy szept nocy staje się naszym
wybuchem światła



Wiersz Nowy

erem
krok rymu i woal
wspomnień
na pościeli sok
z pomarańczy



Wstydliwość

policzki nieboskłonu
całowane dzióbkami jaskółek

bladym różem
zapłonęły



Bukiet

w zgubionym bukiecie łez
lustrzą się twarze
na peronie omdlenia

Henryk Andrzej Wolany (wodoryt)

Data dodania:
Komentarze