* * *

z innych wymiarów nasze odbicia
rozpalają ognisko namiętności

w pajęczej halce odziane twoje ciało
przeźroczyste refleksy mącą umysł

płomienie trzaskają iskrami
nie zamykaj oczu

w kielichu zatracenia trwajmy



* * *

poranek
wychodzisz do pracy

znów pada siarczyście
deszcz

parasol skutecznie chroni
od plugawych spojrzeń

przystanek
znasz tu wszystkich

zatłoczone
bezwładne przestrzenie

przemierzają
w pośpiechu całe miasto



* * *

na ostrzach niepewności
rozpinam swoją modlitwę

trwam w potrzasku bólu
ile dróg prowadzi do Ciebie?

pewnie wchodzę w głębie
nienasycenia

* * *

Mówiłaś mi tak słodko
Usta twoje, dłonie moje
Zawładnęłaś cały mój świat
Przesłoniłaś mi słońce
Kolorowa pozytywka
Teraz we wnętrzu twojego
Kamiennego serca trwam
W brylantowym szałasie ciszy
Spełniony odchodzę



* * *

Czekam na ciebie tutaj
Śnię każdego dnia
Metalicznych łez
Już nie ukrywam
Milczę
Złote rydwany
U twych stóp
Układam ze słów
Których tak często mi brak
Podnoszę z ziemi
Ślepy los



* * *

Z twoich szmaragdowych dłoni
Serpentyny umykającego ognia
Uczuć bezbarwna papeteria
Uśmiechasz się pretensjonalnie
W oceanie przyszłych wzlotów



* * *

Oni tutaj są
Bezimienni przechodzą
Pod wiatr
Na przekór słońcu
Wniebowzięci Wandalowie
Zaciśnięta pięść
W bezwiednym tańcu śmierci
Kołysze w tajemny tan
Gdziekolwiek spojrzysz
Wszędzie dogorywa bitwa
Metaliczny dźwięk spadających bomb
I ten okropny smród ściętego białka
Jeszcze wczoraj miliony istot
Toczyło przed siebie szare życie
Dziś pozostały tylko cienie

* * *

W sumieniu pozostały ciężkie rany
Zakurzone okna nadziei kołatają
Do wnętrza zagłuszonego
Blaskiem świata widzialnego
Nadłamana gałązka niewinności
Milczy w samotności...



* * *

Zasieki pogardliwych spojrzeń
Otaczają walący się w ruiny
Nasz świat – ten świat
Kąśliwe zdania z wielu stron
Wielkie plakaty rozpusty
Oto nowy przepis na życie
Pełzające w błocie kłamstw
Pozorne ludzkie związki
Przegniłe od podszewki
Stwarzają namiastkę raju
Konsumpcyjne bagno
Bez miłości stacza się
W urojoną niemą pustkę



* * *

Płaczesz gdzieś na boku
Z dala od innych ludzi
Jak kamień twardy
Dzielnie trwasz
Spoglądasz czasami
W lustro
Nie poznajesz
Już siebie
Po drugiej stronie
Ktoś zupełnie inny
Zastanawiasz się
W pokorze
Kim tak naprawdę
Jesteś ?

* * *

Korzenie
Gałęzie
Wtopione
W kroplę
Czasu
Umykają
Od ciekawych
Oczu
Nie pamiętasz
To było dawno
W szczelinie jutra

* * *

Ujmę w słowa
Najpiękniejsze
Uczucie
Dzisiaj
Wiem...
Wiem to
Na pewno
Dla Ciebie...
Buduję
Solidny
Dom...
W którym
Zamieszkamy
Razem
Z marzeniami...



* * *

Wiele
Bardzo
Wiele...
Chciałbym
Tobie powiedzieć
Wiem jedno
Ilekroć -
Wypowiadam
Imię Twoje
Wstaje
Na nowo
Słońce...
Ranek
Przebudza się
Ze snu...
Głębokiego

Nieznana

To jest -
Ogromna tajemnica
Nie wiem
Zupełnie nic
O tobie...
Ale po co ?
Wiedzieć mi...
Może kręte
Drogi życia
Nigdy nie spotkają się
Przebłyskiem spojrzeń
Jedynych
Niepowtarzalnych...
Jedwabny szlak
Na końcu karawany
Myśli skrywanych
Dołączam -
Twoje imię
Nieznajoma...



* * *

Drabina
Bez szczebli
Na jej końcu
Ty ?
Gdzieś w środku
Może -
Ja ?
A między nami
Nieskończona
Przestrzeń
Nieznanych ?
Chwil
Myśli
Spojrzeń...



Strach

Boimy się
Spojrzeń...
Chociaż
Nie spoglądamy
Sobie w oczy
To z daleka
Przenika dziwna
Nuta melancholii
Skierowana
Ku czerwieni
Serc kołatających
Oddalamy się
Nie wiedząc
Dokąd właściwie
Ciągnie nas życie
Bojąc się pustki...
Naginamy
Nasze drogi...
Choć coraz
Bardziej -
Stajemy się
Sobie -
Obcy...

Zbigniew Barteczka

Data dodania:
Komentarze