Ogniki

Kolejna świeczka
rozbłysła na cmentarzu...
Tańczący płomień,
symbol duszy
wyzwolonej z szarego i nudnego świata
tryska czerwienią barwą ognia.
Skaczące ogniki pośród mroku nocy
próbują przypomnieć nam,
jak bardzo się mylimy.
Powtarzają prawdę,
że nic nie zwróci straconego czasu...
Więc nauczmy się żyć
jak przystało CZŁOWIEKOWI,
zanim sami
staniemy się roztańczonymi ognikami,
które tak łatwo jest ugasić
na zawsze...



Dla Bartka

Słowa - kwiaty,
co w duszy się rodzą,
nie mogąc wyrazić tego, co pragnie,
błądzą i zrzędzą, po duszy chodząc
słuchają bicia serca Twego (na dnie).
To tylko słowa
w duszę Twą piękną
z innej duszyczki, pełnej łoskotu,
płyną, wpływają, póki nie pękną,
ze strachem wołając gdzieś w otchłań:
"Kto tu?"
Kwiat - więdnie,
a słowa rozpaczy cóż dzisiaj znaczą? - Bóg wiedzieć raczy...
Ludzi jest wielu...
I słów jest wiele,
co żal po Tobie dziś wyrażają.
Ciebie już nie ma, nie wrócisz w ciele,
ale...
ANIOŁY NIE UMIERAJĄ...

wiersz dedykowany tragicznie zmarłemu koledze Bartłomiejowi... (1987-2005) 13.01.2005



...Kika

Oczy jej szare
zimne, ze stali,
Łza na policzku
jak ogień pali.
Puste odbicie
w otchłani lustra,
Dusza, choć młoda,
tak samo pusta...

W zielonej poświacie
złotem rozkwita,
Jakby pajęczą
siecią uszyta.
Rozpala, rozjaśnia
objęta żarem,
Lekka, wyraźna,
w lipcowym upale.

W blasku Księżyca
nocą skąpana,
Promieniem Słońca
za dnia ogrzana.
W cieniu błękitu
różem zanika,
Chłodna, jak rosa,
a imię jej...
...Kika.

Kinga Sobierajska

Data dodania:
Komentarze